Η Δεξιά της Κεντροαριστεράς, της Αγγελικής Σπανού
- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία:
ΠΟΛΙΤΙΚΗ - Δημιουργήθηκε : Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016 12:42
Και μόνο η αναφορά του σε “έλλογο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ” ήταν αρκετή για να υποστεί κάτι σαν διαδικτυακό bullying ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος. Σε πρόσφατη εκδήλωση της Επιτροπής Διαλόγου και Θέσεων για τις προοδευτικές συνεργασίες, είπε το αυτονόητο στο πλαίσιο της συζήτησης για τη συνταγματική αναθέωρηση, ότι «εφόσον μιλάμε για συναινέσεις, δεν μπορεί να αποκλείουμε τον ΣΥΡΙΖΑ», με την οξυδερκή παρατήρηση ότι «σε προφανείς μεταρρυθμίσεις κάποιοι εκεί μέσα θα συμφωνήσουν». «Ας αφήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ να μας κλείνει την πόρτα στα μούτρα», κατέληξε χωρίς μάλλον να έχει φανταστεί πόσο οργισμένες αντιδράσεις θα εκδηλώνονταν μέσα από τον φυσικό πολιτικό του χώρο, τον θεωρούμενο ως προοδευτικό μεταρρυθμιστικό.
Η δήλωση της κ. Σίας Αναγνωστοπούλου, αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας, σχετικά με το θάνατο της Βρετανίδας βουλευτού των εργατικών, Jo Cox, αναρτήθηκε στην επίσημη σελίδα του Υπουργείου Παιδείας. Θα μπορούσε και όχι. Θα μπορούσε να αναρτηθεί στην προσωπική της σελίδα κυρίως γιατί η δήλωσή της δεν ήταν μια επίσημη δήλωση που εκφράζει, ένεκα αρμοδιότητας, την κυβέρνηση αλλά μια προσωπική δήλωση η οποία προέβη σε ένα «άλμα» για τα αίτια της δολοφονίας της Jo Cox.
Από την μεταπολίτευση, το εκλογικό σύστημα αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο του πολιτικού συστήματος. Η λογική που επικράτησε ήταν η εφαρμογή ενός συστήματος ικανού να αναπαράγει την σταθερότητα ενός δικομματικού πολιτικού σκηνικού που βασιζόταν στους δυο κύριους προδικτατορικούς σχηματισμούς την Δεξιά (ΕΡΕ -ΝΔ) και το Κέντρο ( Ε.Κ -ΠΑΣΟΚ) και παράλληλα τον αποκλεισμό της Αριστεράς και άλλων μικρότερων δυνάμεων.
Αφού στα μεγάλα ζητήματα της χώρας θα αργήσουμε να δούμε φως, ίσως είναι χρήσιμο να ασχοληθεί κανείς και πρώτιστα η κυβέρνηση με τα πιο «μικρά». Ένα από αυτά – με έντονο νομικό και τοπικό ενδιαφέρον – είναι οι δικαστικές αρμοδιότητες του Μουφτή.
Αν κάποιος επέστρεφε στην Ελλάδα μετά από καιρό, αγνοώντας πρόσωπα και πράγματα, και παρακολουθούσε τις κόντρες των ημερών, θα υπέθετε ότι στη χώρα υπάρχει μια φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση και, απέναντί της, ένα ισχυρό μπλοκ ευρωσκεπτικιστών που την αντιπολιτεύεται.