Ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967-1974
Η Εταιρία Μελέτης Ιστορίας Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ)
Ο Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ)
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου
'' Εμείς σπείραμε, εσείς θα θερίσετε...''
του Αδαμ Δράγα
Πέμπτη 02.06.2016, στις 18.30
Πνευματικό κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αίθουσα '' Αντώνης Τρίτσης'' (Ακαδημίας 50 και Σόλωνος)
Την εκδήλωση θα χαιρετίσουν
Κώστας Μανταίος, δικηγόρος, πρόεδρος Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967-1974
Νέλλη Παπαχελά, πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Αθηναίων
Ομιλητές
Θανάσης Καλαφάτης, καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς, πρόεδρος Εταιρίας Μελέτης Ιστορίας Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ)
Ηλίας Νικολακόπουλος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών
θα συντονίσει η Δώρα Καλλιπολίτη
Απόσπασμα από το βιβλίο
Η στάση μου στην περίοδο της επταετίας και στη μεταπολίτευση δεν προέκυψε τυχαία. Γνώριζα τι έκανα. Ήταν συνειδητή επιλογή. Όλα τα αναλογίζομαι, τα δέχομαι, ανταμώνουν με σκληρά γεγονότα του Εμφυλίου και τα κρατώ.
Οι γκρίζες εικόνες, στις οποίες αναφέρομαι δεν είναι δημιούργημα της φαντασίας μου, αλλά γεγονότα που συνέβησαν στα δύσκολα χρόνια του εμφυλίου πολέμου. Είναι αυτά που είδα, έζησα ή άκουσα από τις διηγήσεις του πατέρα μου και των συναγωνιστών του.
Οι δύσκολες καταστάσεις που διαδραματίστηκαν στο χωριό μου, τον Βερτίσκο και σε όλα τα χωριά της ορεινής περιοχής καθώς και της υπόλοιπης χώρας μας, διαβάζοντάς τα τώρα, από απόσταση δεκαετιών, είναι εύκολο να τα ερμηνεύσει κανείς σαν υπερβολές. Είναι λογικό.
Το κλίμα εκείνων των καιρών, όσο και να προσπαθήσει η φαντασία να το αναπλάσει, δεν θα τα καταφέρει. Πώς, με ποια λόγια να περιγράψεις τη φρίκη, την τρομάρα που αισθανόσουν να κυκλοφορεί στον αέρα, στους δρόμους και να αναζητά εσένα; Είδα με τα μάτια μου σκληρά γεγονότα σε νηπιακή ηλικία. Αισθάνθηκα τον κίνδυνο να με πλησιάζει. Με τρόμαξαν οι απειλές και οι άγριες συμπεριφορές.
Όλα καταγράφηκαν μέσα μου καθαρά σ’ ένα βιβλίο που το διάβασα, το ξαναδιάβασα, το φυλλομέτρησα άπειρες φορές. Τριγύριζαν στο μυαλό μου οι αυστηρές εντολές της μάνας μου: «Μη μιλάτε, κινδυνεύουμε». Τα σιγοψυθιριστά ακούσματα των απαγορευμένων τραγουδιών -Λευτεριά πανώρια κόρη…-, την προσμονή για το αύριο, τ’ ανάθεμα για το σήμερα, τα κρατούσα μέσα μου κρυφά, σαν φυλακτά, μα και σαν φαντάσματα.
* Ο Αδάμ Δράγας γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Βερτίσκος Λαγκαδά το 1942. Άσκησε το επάγγελμα του ξυλογλύπτη. Λόγω της συμμετοχής του πατέρα του, Χριστόδουλου στο Δημοκρατικό Στρατό, η οικογένειά του γεύτηκε πίκρες, διώξεις.
Σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στη νεολαία της ΕΔΑ και κατόπιν στη Νεολαία Λαμπράκη. Για τη δράση του η Χούντα τον εξόρισε για δύο χρόνια στη Γυάρο και στη Λέρο. Με την απόλυσή του από τη Λέρο (καλοκαίρι του 1968) μαζί με άλλους συνεξόριστους ίδρυσαν την ΟΚΝΕΘ (Οργάνωση Κομμουνιστικής Νεολαίας Θεσσαλονίκης). Για την αντιδικτατορική του δράση καταδικάστηκε από το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης σε πενταετή φυλάκιση.
Το 1968 τον κέρδισαν οι ιδέες της Ανανεωτικής Αριστεράς. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού, αργότερα στον Συνασπισμό της Αριστεράς και στη συνέχεια στη Δημοκρατική Αριστερά. Την Τοπική Αυτοδιοίκηση την υπηρέτησε τριάντα χρόνια: ως Πρόεδρος της Κοινότητας Βερτίσκου, Δημοτικός Σύμβουλος, Περιφερειακός Σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας.
Σήμερα, Tώρα, ρωτά αναζητώντας δρόμους: Πού πάμε; Πού βαδίζουμε;
